seriale.com.pl

1 127 odpowiedzi do “Artur do Uli i Marka: “Fajnie razem wyglądacie”!”

1. Donka19882
   16 lis 2009 o godz. 01:03

   

   Carmen dziękuje **

2. bringflowers
   16 lis 2009 o godz. 01:04

   

   zapowiada się bardzo ciekawy odcinek

3. dr Neniastein
   16 lis 2009 o godz. 01:05

   

   Chyba polubię tego Artura xD
   Szykuje się naprawdę świetny odcinek

4. bringflowers
   16 lis 2009 o godz. 01:07

   

   ja już go kocham

5. nexus
   16 lis 2009 o godz. 01:08

   

   Bry i branoc :*

   Pod poprzednim newsem pojawiła sie analiza SWB!

6. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
   16 lis 2009 o godz. 01:09

   

   carmen :*
   Artur… cóż za miły chłopak i ciasteczka niezłe

7. dr Neniastein
   16 lis 2009 o godz. 01:10

   

   nexus, bry :**

8. CLEOsiowy ZMOREK (bujam w chmurach po 209 i nie zamierzam schodzić na ziemię:D:D:D)
   16 lis 2009 o godz. 01:10

   

   No bomba ja chcę 210!!!

9. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
   16 lis 2009 o godz. 01:10

   

   nexus :* nick na “i” możesz zmienić

10. red
    16 lis 2009 o godz. 01:11

    

    Super. ! ulaimarek.yoyo. pl

    Zapraszam. !

11. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 01:13

    

    tak sobie wyobraziłam wielkie kolorowe zdjęcie Uli i Marka w FD… pozdejmują te czarno-białe mareczkowo-aleksowe… taka miła “atmosfera pracy” powstanie

12. aYaTH ( "lemures" - " duchy nocy" )
    16 lis 2009 o godz. 01:14

    

    Carmen dziękuje … gwiazdki odhaczone … idę spać …spokojnej nocy

13. bringflowers
    16 lis 2009 o godz. 01:15

    

    Ciekawe jaką minę zrobi ulka jak marek będzie miał ją objąc ;D

14. dr Neniastein
    16 lis 2009 o godz. 01:21

    

    aYaTH, dobranoc :**

    bringflowers – zaskoczenie pomieszane z przerażeniem?

15. CLEOsiowy ZMOREK (bujam w chmurach po 209 i nie zamierzam schodzić na ziemię:D:D:D)
    16 lis 2009 o godz. 01:22

    

    Aaaaaaauuuuuu – wyję z zachwytu nad fotkami!!! Teraz to na pewno nie zejdę na ziemię!!! Przez najbliższe 2 dni!!!:)

16. CLEOsiowy ZMOREK (bujam w chmurach po 209 i nie zamierzam schodzić na ziemię:D:D:D)
    16 lis 2009 o godz. 01:29

    

    Dobra, gwiazdki, nius przeczytany Więc kończę zmorzenie, bo już nawet zapałki mi powiek nie mogą podtrzymać Idę cichutko na łapkach jak przystało na zodiakalną lwicę do swojego sarko number 17 i zamykam wieko Papapapapapapa do jutra nocne marki :***********

17. dr Neniastein
    16 lis 2009 o godz. 01:29

    

    Coś tu cisza zapadła… A ja zmykać muszę do sarkofażka
    Miło sobie dyskutujcie i śpijcie dobrze, paaa :************

18. kasik
    16 lis 2009 o godz. 01:37

    

    No tak ja się produkuje, a tu w międzyczasie Carmen newsa dodała. Za co wielkie dzięki (gwiazdeczka moja – 17 ) Już dawno się zapowiadało, że będzie to super odcinek. Nie mogę się doczekać

    A teraz wklejanka:

    Heloł!!!

    Zjawiam się dzisiaj na posterunku i od razu spieszę z wyjaśnieniem nieobecności wczorajszej. Powód jest trywialny, po prostu spałam. Niby nic takiego, ale jak padłam o 18 to przebudziałam się nad ranem i poszłam spać dalej. Chyba zmęczenie całego tygodnia ze mnie wyszło i mnie pokonało. Doczytałam, że tęskniłyście i się niepokoiłyście, strasznie to miłe Człowiek jedną nockę ominie i już prawie list gończy z nim ślą Ale przegapiłam niestety Martusię i Maryśkę i brygid dłużej posedziała. Ale tak to jest, jak się w tygodniu zmorzy, w weekend już sił brakuje. No i praca daje się we znaki, wyszłam z apteki dopiero o 16, czyli godzinę po zamknięciu.

    Ale dość narzekania, przeleciałam przez nocne komenty i niektóych bez komentarza zostawić nie mogę. A więc…

    mistmist (w każdej bajce jest jakiś Marek)
    14 lis 2009 o godz. 23:17
    Prawniczko, większość z nas ma deficyt markulków, niestety, taką nam Brzydulę zaserwowano, z Piertuchą w tle. Swoje żale już wyżaliłam i wiem w czym rzecz. Tylko jak to w nałogu bywa, jak nie ma czystej wódki to i płyn Borygo dobry.

    Porównanie mnie rozwaliło, ale całkiem trafne się wydaje nie żebym płynu do chłodnic próbowała

    mistmist (w każdej bajce jest jakiś Marek)
    14 lis 2009 o godz. 23:36
    Zagadka Zmiętego ma swoje rozwiązanie w offach Ulki w 209, na początku odcinka:
    “gadam od rzeczy, wysyłam wierszyki, przejmuje się, a on leci za ocean LECZYĆ CUDZE SERCA.”
    Dla potrzebujących – z Ulowego na nasze:
    - tyle mu dałam (wierszyki, świergolenie, przejmowanie się, że się może obrazić – no tak, faktycznie, kredyty i pierogi to nie były)
    - a on nie zamierza być klajstrem na moje obolałe serce Ja naprawdę nie wiem, co jeszcze komu wyjaśniać.

    O tym samym pomyślałam oglądając odcinek, dzięki za zwerbalizowanie moich (pewnie nie tylko) myśli i uświadomianie wątpiących.

    jukaka 15 lis 2009 o godz. 00:01
    Anonim – 14 lis 2009 o godz. 23:39
    My tu jesteśmy u siebie. Możemy zatem:
    -siedzieć w piżamie
    - w papilotach
    - pić (kto dziś polewa naleweczkę?)
    - palić
    - ciasto wciągać (dajcie trochę tego skubańca jak wyszedl z pieca)
    - jednym slowem cieszyć się sobą i z siebie.
    I paplać tak szybko, że aż nam się będą paluszki na klawiaturze pierdo…lić (sorry panienki ) bo na tym polega urok tej stronki.
    A ciebie też tu milo witamy -nawet jeśliś wejście miał/a niezbyt udane… Skup się na konkretach nie na szczegółach. Tu panuje zasada: “od ogółu do szczegółu” – nie odwrotnie. Myśl jest ponad poprawnością składu czcionki!

    Nic dodać, nic ująć

    jukaka – wywód na temat imion naszych bohaterów – rewelacja

    an5ka 15 lis 2009 o godz. 01:27
    dr Neniastein :
    To miło byc porąbanym w doborowym towarzystwie. Taka refleksja mnie naszła późna porą.

    bycie porąbanym nie jest tak przyjemne i jednocześnie właściwie normalne.

    ŻAczKu – słowa Twoje o pzyjaźni jak to zwykle u Ciebie bywa, piękne i takie prawdziwe. Szczycę się tym, że mam tylko kilku przyjaciół, ale za to prawdziwych.
    Kartka urodzinowa dla męża Twego – popieram, pomysła tylko trzeba mieć, musi być przecież wyjątkowa

    jukaka – dzięki za cytaty miłosne, jeden pięknieszy od drugiego

    Tristesse – czuj się zaproszona na bloga na dobre, szczególnie na nocki

    Lucy – oglądanie meczu w kobiecym wydaniu dzięki

    Plus masa arcyciekawych komentów w wykonaniu Paji, Małgosi i innych dziewczyn, za dużo by wklejać, podziwiam hurtowo

    A Małgoś za kolejne kliny dzięki – trzymaj tak dalej, chyba jeszcze parę da się stworzyć, co?:)

    Nockę udało mi się nadgonić, ale to co przed nią nadal pozostaje nieodkryte. Peleton chyba już na stałe przede mną, powoli tracę nadzieję na dogonienie Kto mi dzisiaj w zmorzeniu towarzyszyć będzie?

    Wszystko mi się w jedn zlało przez to przeklejanie ale dałam radę.

19. lawal
    16 lis 2009 o godz. 01:39

    

    Witam i na powitanie ściskam:

    Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie…)
    dr Neniastein
    Donka19882
    CLEOsiowy ZMOREK (bujam w chmurach po 209 i nie zamierzam schodzić na ziemię:D:D:D)
    bringflowers – po raz pierwszy
    nexus (czy znów tylko tak na -bry i -ranoc?)

    dla niewymienionych wyżej:

    aYaTH ( “lemures” – ” duchy nocy” ) dobranoc za Tobą wysyłam

    dziś na krótko,
    ech, podobno weekend był :-/
    muszę choć trochę jeszcze pospać,
    by jutro “jakoś” (w dużym cudzysłowiu ) funkcjonować…

    wiem, że to nieładnie tak, na początku -
    niby się witam, a już wyjście zapowiadam,
    ale daję sobie czas do 2:30
    i wpis niniejszy czyniąc – mam nadzieję, że samospełniającą się przepowiednią okaże…
    więc wybaczcie!

    news usadza się właśnie w pamięci mojej na półce:
    ciepłe i roztkliwiające…

    moja gwiazdka jeszcze się świeci –
    bo z jakiegoś, niepojętego dla mnie powodu,
    odmawia mi zapalenia się (???)

20. Monia :)
    16 lis 2009 o godz. 01:44

    

    Dobry wieczór

    Zmorki już obecne?
    Ja niestety znów się potlę.. ale doglądać Was będę..
    Pół litrowy kubeł (jeszcze gorącej) herbaty mam.. heheh.. niedługo herbata stanie się atrybutem zmor można zmorować

    Buziak dla obecnych :*

21. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 01:47

    

    kasik :*
    lawal :*

    ja obecna nie do końca… mam dziś ambitny plan… siedzę póki nie dogonię… lub nie padnę

22. kasik
    16 lis 2009 o godz. 01:51

    

    No co Wy? Ledwo się zjawią, juz odejście zapowiadają albo od razu do tła przechdzą. Kara za wczoraj?

23. nexus
    16 lis 2009 o godz. 01:51

    

    Bry i branoc :*
    oj, dana, dana, dziś siedzę do rana :*

    Odnośnie zaprzyjaźniania się U&M:
    12.media.tumblr.com/AZN7wsuV4p9rtk7tScjbWP7Io1_500.jpg

    miłego wieczorka/nocki
    14.media.tumblr.com/Aab3nliHFo1lkb934vKlnlPho1_500.jpg

    i udanych
    22.media.tumblr.com/AZN7wsuV4p5bt9a4lW7TnRTxo1_500.jpg

24. lawal
    16 lis 2009 o godz. 01:51

    

    dr Neniastein dobranoc, do następnego

    kasik
    z tego, co pamiętam, a pamiętam dobrze, Żona pisała Ci, że usprawiedliwienie ma być mocne, jest ??
    przyjąć / nie przyjąć na wiarę ??

    i zapewne zauważyłaś, że szybko ustalono, że
    ostatni kontakt z Tobą miał miejsce o 13-14…

    i wtedy pomyśłałam
    hihihihiii blog czuwa,
    mackami ogarnia,
    kroki śledzi

    jakby ktoś zaginąć miał –
    tu śladów poszukiwać można…

    witaj!

25. lawal
    16 lis 2009 o godz. 01:52

    

    Monia:) ponownie tląca – witaj

26. lawal
    16 lis 2009 o godz. 01:55

    

    nexus –
    wczoraj Zona od Ciebie linkę zapodała…

    ale powiedzieć Ci muszę -
    to nie to samo, Żono bez urazy ,
    jak linki spod palc Twoich zobaczyć

27. lawal
    16 lis 2009 o godz. 01:58

    

    haloooo! jest ktoś ?

    czyżby moje komenty w próżnię blogową trafiały?
    o tej godzinie?

28. nexus
    16 lis 2009 o godz. 01:58

    

    lawal :* bry bry, dzięki
    Monia:):* bry :*

    CLEO – branoc :* tęczowych

    droktorku_N – emilek poszedł, branoc :*

    kasik- bry :*

    Lesna – bry :* wystarczy, że zapominam przywdziać “desmodusa”

    a tak ogólnie, choć ściany uline już praktycznie skruszały:
    asset.soup.io/asset/0454/0608_c691_450.jpeg

29. kasik
    16 lis 2009 o godz. 01:59

    

    Lesna :* oj to bardzo ambitny Ja mam zaległości chyba środy wieczoru siegające, zaczynam się powoli gubić, które newsy mam zaliczone, a które nie. I nie wiem kiedy się za to zabrać.

    SWB :*
    powaliłaś mnie tą analizą, rewelacja Ty wszystkie odcinki oglądałaś? czy tylko tak przekrojowo? jak tak sobie czytałam, to już ewidentnie w Marku się miłość do Ulki rodziła.
    Muszę kiedyś usiąść na czternastu i obejrzeć wszystko od początku. Dobrze, że DVD kupuję. Może L4 sobie załatwię? Albo zorganizujmy zlot-maraton, dużo popcornu, szarlotki i rogali Maryśkowych i BrzydUla

30. nexus
    16 lis 2009 o godz. 02:03

    

    lawalku –

    dziś jest faza na truskawki
    redbubble.com/people/tjasha/art/2900891-2-summer-berries

    ŻAczKu :* – jak tam fuszka kurierowska? Miło było?

    kasik – jestem za! Jeszcze jakieś winko

31. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:05

    

    lawal
    Dowodów nie mam, fakt (chociaż rodzina poświadczyć może, mama rano z niepokojem sie pytała czy dobrze się czuję). Do 16 siedziałam w pracy, nie miałam czasu się odzywać, przylazłam do domu, zjadłam coś, chwilę się poszwędałam (miałam amibtne plany porządkowe – zrealizowane dzisiaj dopiero) i położyłam się z zamiarem ucięcia drzemki 2-3 godzinnej. Skończyło sie jak pisałam wyżej. Raz na jakis czas mi się zdarza, wyjątkowo zmęczona byłam. A miałam jechać do taty do szpitala.

    nexus bry
    Ty się tłumaczyć nie musisz?

32. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:09

    

    nexus to o ścianach to coś w sobie ma, i do Uli oraz Marka z Piotrem właściwie pasuje

    a te czekoladowe truskawki masz jeszcze?

33. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 02:09

    

    Monia :*
    kasik… ja jadę po kolei… wolno ale skutecznie… może nie na bieżąco, ale przynajmniej nic co dobre mnie nie ominie
    nexus… w zasadzie prawdziwa zmora nic nie musi przyodziewać… po worach pod oczami ich poznacie

    czy jest tu jakaś inne liczarka??? ile musiałby trwać taki maraton? z przerwami na kucanie i lekki sen… może cykl maratonów…

34. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:10

    

    Ewidentnie, kara mnie dosięgła. Zjawiłam się i teraz wszystkie zajęte To ja też sobie tło znajdę. A co!

35. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:12

    

    kasik,
    uchowaj Panie!
    a gdzieżbym śmiała podważać słowo przez Ciebie pisane!

    ja jeno z troski dopytuję, mając swój interes na uwadze,
    czy Ty aby coś konkurencyjnego sobie nie znalazłaś na nocną zmianę

36. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:14

    

    W kwestii martatonów to Lucy najbardziej doświadczona, może się wypowie jak się zjawi.

    Po kolei, łatwo powiedzieć. Codziennie na nocce siedziałam, to część mam zaliczone, część udawało mi się nadrobić w trakcie zmorzenia, część w pracy. I galimatias z tego staszliwy się zrobił. Ale dla chcącego nic trudnego, podobno.

37. nexus
    16 lis 2009 o godz. 02:14

    

    kasik – bizi bizi

    speszyl truskawkowy:
    interfacelift.com/wallpaper_beta/D01f6b13/02045_chocolatecoveredstrawberry_800×480.jpg

    Lesna – czymże jest zmorka, bez porannego pod okiem worka?

38. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:15

    

    Lesna, ja już liczyć zaczęłam:
    235 odcinków x 20 min (dla równego rachunku)
    no nie chce być inaczej:
    78 godzin 20 minut
    non stop edycji…

39. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:16

    

    lawal no cieszy mnie takie podejście
    zastępcze? To chyba jakbym samobójstwo przez niewyspanie chciała popełnić a poza tym nic nie zastąpi Was/nas – bloga, niemożliwe
    Nawet zmora raz na jakiś czas wyspać się musi.

40. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:18

    

    kasik
    16 lis 2009 o godz. 01:37
    Dziekuje bardzo za zaproszenie. Na pewno bede czesto korzystac:):):)

41. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:19

    

    czyli 3,25 doby bez przerwy
    Jeden maraton by nie wystarczył. Nawet L4 musiałoby by być całotygodniowe, bo jednak krótkie drzemki i coś na ząb. Do przeyślenia w nowym roku

42. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:20

    

    Dla niezorientowanych przeklejam SWB wspaniala analize spod poprzedniego newsa:

    SWB
    16 lis 2009 o godz. 00:53

    Witam wszystkich i zgłaszam się, zgodnie z zapowiedzią, z drugą częścią mojej analizy rodzącego się uczucia między Markiem i Ulką (od odc. 77)
    Niestety, znowu jest tego dużo, ale przymusu czytania przecież nie ma…
    Ula obserwuje bezskuteczne starania Marka o zdobycie kredytu :”Nie daje się, walczy, jak lew”… I jest taka dumna, kiedy Aleks chce porozmawiać z Markiem na osobności, a ten, tak zwyczajnie mówi, że Ula zna finanse firmy lepiej, niż on, a poza tym, nie ma przed nią tajemnic. “I broni mnie, jak lew”. Dobrzański już wie, że Paula, jak zwykle podzieliła się informacjami uzyskanymi od niego z Aleksem. Dzięki temu, ten zdążył już przygotować kolejną strategię pogrążenia Marka. Zdaje sobie z tego sprawę, ale nie widzi już wyjścia z sytuacji, choć wie, że może stracić wszystko. Ula nie dopuszcza myśli o poddaniu się i proponuje Markowi założenie firmy – córki, na którą będzie można wziąć nowy kredyt.. Markowi pomysł się podoba i tu, bardzo miła scena – trzeba wymyślić nazwę dla nowej firmy. Marek proponuje jakiś skrót od ich imion, bo firma byłaby “ich wspólną córką”. “L’amor” – wypala nieoczekiwanie Marek. Nie jest to, na pewno zawoalowane wyznanie miłosne, bo do takiej świadomości Marek nawet jeszcze nie dojrzał, ale swoją drogą, czemu akurat to przyszło mu do głowy? A w dodatku, tak zupełnie zwyczajnie wypowiedział to na głos? Ula, jakby trochę speszona mówi, że taka nazwa średnio pasuje do sportowych ciuchów, ale Marek z całą powagą odpowiada, że “miłość pasuje do wszystkiego i wszystkich”. No i jak tu się z nim nie zgodzić?
    Postanawiają, nie czekając na nic, natychmiast udać się do Urzędu Gminy i spróbować sprawę załatwić. Ula, przed wyjściem informuje Violę, co jest do zrobienia . Za chwilę z gabinetu wychodzi Marek i… mówi Violi dokładnie to samo. Rozumieją się bez słów, myślą o tym samym -nawet Viola jest zaskoczona.. I to ostatnie zdanie Marka przed wyjściem “wychodzimy, bo załatwiamy sprawę najwyższej wagi. Córkę musimy zarejestrować”. Odnoszę wrażenie, że jego nie tylko cieszy, że jest jakiś pomysł, który może być dla niego szansą, ale także , że jest to ich wspólny pomysł, coś, co może być tylko ich. Nie wiem, czy wie, dlaczego się cieszy, czy zdaje sobie sprawę, że to ich jeszcze bardziej zbliży, czy wręcz od siebie uzależni, ale cieszy się z tego.
    No, niestety, plan był dobry, ale nie wypalił przez zbyt długie procedury. . Co teraz? Chodzą po parku i zastanawiają się co dalej? Czy w ogóle coś jeszcze można zrobić, oprócz poddania się Aleksowi?. Ula wpada na pomysł wykorzystania swojej firmy “Prosiaczek”, na którą bez problemu powinni dostać kredyt. Marek nie chce o tym słyszeć I tu wychodzi cała prostolinijność Uli:
    U: Nie mogę siedzieć z założonymi rekami i patrzeć, jak rozpada się wszystko, na co pracowałeś.
    M: Pracowaliśmy, Ula. Nie mogę przyjąć twojej propozycji, bo asystentka nie może ratować prezesa pożyczką.
    U: A przyjaciółka?
    Marek nie wie, co odpowiedzieć na takie dictum. I to jest chyba przełomowy moment dla ich relacji. To już nie jest tylko szef i asystentka, ale przyjaciele. To słowo ma wielką wartość. Marek chyba zdaje sobie z tego sprawę i chyba ma to dla niego duże znaczenie. Przynajmniej tyle można wyczytać z jego twarzy. Nie wiadomo, jak dalej potoczyła by się ta rozmowa, gdyby nie telefon z Rysiowa, o zatrzymaniu Jaśka przez policję.. Ula reaguje natychmiast – ona pojedzie na komisariat, bo tata nie może się denerwować. Marek, mimowolnie przysłuchuje się tej rozmowie i deklaruje, że ją podwiezie..
    Zdenerwowany Józef, nie może dogadać się z dyżurnym policjantem . Marek włącza się do rozmowy, przedstawiając się, jako przyjaciel rodziny.. On nie da się tak szybko spławić, ani zagadać. Stosując sprytny wybieg, ze znajomością z komendantem sprawia, że Jasiek zostaje zwolniony. Wszyscy są szczęśliwi, on też – bo mógł pomóc komuś bliskiemu Uli.
    Na koniec dnia, na zadane sobie pytanie, czy Marek ją lubi, zadowolona Ula odpowiada “Lubi. Może bardziej, niż trochę, no bo po co by nam pomagał? Nie ma co, lubi mnie”. Myślę, że gdyby słyszał to Marek, z całą pewnością by nie zaprzeczył.
    Niestety, okazało się, że powrót do rozmowy z parku, stał się konieczny.. Marek, postawiony przez Włochów pod ścianą, decyduje się jednak prosić Ulę o pomoc we wzięciu kredytu na “Prosiaczka”. Choć Maciek jest sceptycznie nastawiony do tego pomysłu i odradza go Uli, ona jednak nie pozostawi Marka w potrzebie. Powiedziała już to przecież.
    “Teraz jesteśmy związani na śmierć i życie, wspólniczko. Tylko nikomu ani słowa. Od tej pory musimy zachować dyskrecję”. Takim sposobem, mają wielki wspólny sekret, który jeśli nie na zawsze, to przynajmniej, na długo będzie ich łączył. Mam wrażenie, że jest to ważne dla obojga, daje im jakąś radość z posiadanie czegoś wspólnego, choćby to nawet miał być tylko kredyt. Marek, jednak chce, aby wszystko było do końca jasne, bo zdaje sobie sprawę, ile ta dziewczyna dla niego ryzykuje::
    M: Ula, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości…
    U: Nie, nie mam wątpliwości.
    M: Nie boisz się?
    U: A ty się nie boisz, że po prostu wezmę te pieniądze i zniknę.
    M: Nie, Ula. Ufam ci, jak mało komu.
    U: Ja tobie też ufam, jak mało komu.
    No fakt, ryzykują, w zasadzie w jednakowym stopniu, pozostaje im więc głównie zaufanie i stare kolekcje Pshemko, które Marek proponuje Uli, jako zabezpieczenie. Wtedy Paulina przypomina sobie o problemie Marka i proponuje pomoc, o której rozmawiała z Aleksem, ale… Marek nie pozwala jej skończyć zdanie, tylko informuje, że sprawa jest już nieaktualna, ponieważ załatwił inwestorkę i możliwe, że wszystko zostanie sfinalizowane lada moment. Paula, słysząc, że chodzi o kobietę, natychmiast robi się czujna i naturalnie chce się dowiedzieć, kto to jest. Dobrzański nie zamierza jej wtajemniczać, dodaje tylko, że obiecał jej anonimowość.
    Paulina postanawia zastosować inny chwyt – przecież nie mieli mieć przed sobą żadnych tajemnic. Ale i na to Marek ma gotową odpowiedź, bo przecież kiedy ostatnio ją o to prosił, nie wyszedł na tym najlepiej. Paula, coraz bardziej zdenerwowana, rzuca: “Świetnie. Tylko jak ma wyglądać nasz związek, skoro nie mamy do siebie zaufania..; Zaufania nie dostaje się z przydziału” – celnie ripostuje Marek Święte słowa, tylko, że wtedy chyba nawet przez myśl mu nie przeszło, jak bardzo uderzą również w niego i, że właśnie dlatego, że zaufania nie otrzymuje się z przydziału on, teraz, na to swoje stracone zaufanie tak bardzo musi pracować
    Podejrzliwość i obawy Pauli rosną, kiedy proponuje mu wspólne pójście na kolację z Aleksem, a Marek odmawia, bo już się umówił z inwestorką. Tym bardziej trzeba mieć rękę na pulsie i sugeruje, że poszłaby z nim, żeby podziękować nieznajomej za pomoc dla narzeczonego. “Chcesz jej podziękować, czy mnie sprawdzić?” – pytanie pozostaje bez odpowiedzi, ale przecież wiadomo, że chodzi o to drugie.
    Udało się, kredyt już załatwiony. Oboje, Ula i Marek bardzo się z tego cieszą i Marek przypomina jej tylko, że umówili się na oblewanie sukcesu.. Ula nie była pewna, czy mówił poważnie, ale teraz już wie. Za to tajemniczy, ale bardzo zadowolony Marek, nie chce zdradzić dokąd pójdą , bo ma to być niespodzianką.
    Dla Cieplakówny, to wielkie przeżycie, w końcu pierwsze, wspólne wyjście razem, nie w sprawach służbowych, wieczorem, po pracy…” A więc wychodzimy – ja i Marek. Cudowne sam na sam. Żadnych rozmów o pracy, ani o Paulinie. Po prostu – zwykłe spotkanie przyjaciół. Ja i on – zajęty, zakochany, zaręczony”.
    Niespodzianką Marka jest kolacja w eleganckiej restauracji, ale zanim tam wejdą Ula przypomni, że ma uczulenie na ryby i tylko to uratuje ich przed spotkaniem z przyczajoną tam już Paulą. Marek w samochodzie mówi Uli, że Paulina chciała iść z nimi, na co Ula, bez zastanowienia odpowiada, że to nie był dobry pomysł. Nawet Marka tym rozbawiła. Ula próbuje to jakoś wytłumaczyć, ale Dobrzański uspakaja , że on też by nie chciał, bo jest to w końcu tylko ich święto, a poza tym, nie chciałby też, żeby ktoś poznał jego tajemniczego inwestora. Skoro Marka niespodzianka nie wypaliła, Ula postanawia, że teraz kolej na nią. Ona woli bardziej intymne, romantyczne miejsca, od gwarnych i luksusowych restauracji i zabiera Marka do Palmiarni.. Duchowy klimat, idealny na takie wyjątkowe spotkanie. Siadają pod palmą, zajadając kanapki, które, zapobiegliwa Ula kupiła niepostrzeżenie na stacji benzynowej. Upajają się tym szczególnym klimatem. Jak na bezludnej wyspie. Ciszę przerywa telefon od Pauliny, ale Marek wyłącza go natychmiast. Na bezludnych wyspach przecież nie ma zasięgu.. Świetnie się bawią – są sami, żadnej firmy, kredytów, Pauliny, Aleksa, tylko ONA i ON. Marek wyobraża sobie, że właśnie jedzą homara, którego on własnoręcznie dla nich złowił. “Myślisz, że nas uratują? Nie wiem, przypłyną, przylecą?” “Oby- nie mówi do siebie Ula – mam nadzieję, że zostaniemy tu na zawsze.”
    Czy można by się tak dobrze, swobodnie ze sobą czuć, gdyby było to tylko spotkanie “z obowiązku”, bo wypadało Uli jakoś podziękować, ewentualnie zapewnić sobie jej wsparcie na przyszłość? Jestem zdania, że zdecydowanie nie. Marek, choć może się nad tym nie zastanawia, czuje jakieś porozumienie dusz z tą niebywałą dziewczyną. Doświadcza czegoś nowego i to mu się wyraźnie podoba.
    Czas wracać. Marek odwozi Ulę do Rysiowa i dopiero zwracają uwagę, że jest już późno, a oni tego wcale nie zauważyli. Szczęśliwi czasu nie liczą. No tak, już po 11-tej, ale jeśli Ula chce, to mogą jeszcze gdzieś pojechać. Ula chciałaby nawet na koniec świata, ale jednak może lepiej nie. Marek, na pożegnanie, całuje ją w rękę (“Boże, co on robi”) i widać, że to były dla niego niezapomniane chwile. “Zrobiłaś dla mnie więcej, niż ktokolwiek inny zrobiłby na twoim miejscu. Dziękuję”. I jeszcze ostatnie spojrzenie – tyle w nim ciepła, uwagi, radości… To podziękowanie dotyczy na pewno głownie kredytu, ale mam wrażenie, że nie tylko. Pokazałaś mi cudowne miejsce, nawet nie wiedziałem, że tak wspaniale można spędzić czas, byłaś tam ze mną, byliśmy tam razem… On to czuje, wie, że to było coś ważnego, tylko jeszcze nie zdaje sobie sprawy, co to oznacza.
    Żeby nie było za miło, za prosto, już nazajutrz okazuje się, że ktoś robi czarny PR FD Sportivo. Coś trzeba z tym zrobić i to szybko. Marek już powiadomił znajomą dziennikarkę, która zrobi o nich rzetelny materiał a Ula ma ją o tym przekonać. W czasie rozmowy i ustalania szczegółów, tak zabawnie, swobodnie rzucają do siebie piłeczką do golfa. Zabawę przerywa wejście Pauliny, zaniepokojonej(?), że po tych artykułach nowy inwestor może się wycofać. Marek zapewnia, że nic takiego się nie stanie, ponieważ on ufa swojemu wspólnikowi. To miód na serce Uli- ufa mi, uśmiecha się do mnie porozumiewawczo, a w dodatku… mają wspólną tajemnicę przed Pauliną..
    Dochodzi do nagrania programu. Dla Uli, to zupełnie nowa sytuacja i nie ma pojęcia, jak zachować się przed kamerą. .Kiedy już wydaje się jej, że jakoś poszło, rozwścieczony Pshemko robi awanturę, bo “ta osoba“ wszystko zepsuła. Marek próbuje go uspokoić, broni Uli, ale do mistrza już nic nie dociera. Nad kolekcją wisi fatum, a fatum, to Ula. Marek widzi, jak bardzo ona to przeżywa, zapewnia, że na pewno niczego nie zepsuła, a nagrane materiały obejrzy tylko dla świętego spokoju, a nie dlatego, że jej nie ufa.
    U: Ja bym tam fatum nie ufała.
    M: Fatum, to przeznaczenie, prawda?
    U: Potocznie.
    Marek obejmuje ją, patrzy w oczy i mówi:
    - Więc nasze będzie bardzo dobre, wspólniczko.
    Wtedy jeszcze żadne z nich nie myślało o tym, że rzeczywiście mogą być sobie przeznaczeni. Czy jednak te słowa miały być tylko pocieszeniem dla Uli? Może zgrabnym tekstem, który akurat mu przyszedł do głowy? A może siedział Markowi na plecach jakiś zupełnie niewidzialny i niewyczuwalny duszek, który szepnął mu, żeby był blisko tej dziewczyny?… Według mnie, zarówno ciepły gest, który wykonał i słowa, które wypowiedział były szczere i Marek zrobił to zupełnie odruchowo, tak, jak się postępuje wobec bliskiej osoby..
    Niestety, kiedy przyszło do projekcji programu, w którym przecież miała wystąpić Ula, okazało się, że to Paula jest duchem opiekuńczym kolekcji i to ona wzięła udział w programie. Ula czuje się zawiedziona, uważa, że Marek ją oszukał. “Wybrał Paulinę. Czego ja się spodziewałam? Ona jest piękna, mądra i zostanie jego żoną”. Tak, pięknie jest siedzieć we dwoje w palmiarni, miło słyszeć, kiedy trzyma jej stronę, kiedy rozumieją się w pół słowa, ale przychodzą takie chwile, kiedy trzeba sobie przypomnieć, że przecież istnieje Paulina i to ona ma do niego prawo.
    Marek widzi, że Uli jest przykro, z powodu nagrania, próbuje więc ją pocieszyć, wytłumaczyć, jak do tego doszło, że Paulina, jako ambasador firmy od zawsze promuje nowe kolekcje. Ula wszystko rozumie, choć jednak trochę przykro.
    Do tego Maciek, który nie może darować Uli, że wzięła ten kredyt dla Marka. Ula, chyba bardziej dlatego, żeby jego uspokoić, niż z własnych obaw, zgadza się porozmawiać z Markiem, o sprzedaży starych kolekcji Pshemko przez swoją i Maćka firmę Kolekcje i tak miały być dla niej zabezpieczeniem, więc może będzie można na nich jeszcze zarobić. Marek jest trochę zaskoczony obecnością Maćka przy tej rozmowie, ale skoro Ula firmuje ten pomysł, to on zgadza się w ciemno. W czasie tego spotkania, do gabinetu wchodzi Sebastian i w Maćku rozpoznaje niedawnego adoratora Violi, który, “oszukał ją i zostawił “.. I w tym momencie, niestety zaczną pomału narastać , a potem, coraz bardziej przybierać na sile, różne niedomówienia, podejrzenia, naciski i różne inne krętactwa, których autorem będzie, nieufający Maćkowi, a przez to podejrzewający i Ulę o różne niecne zamiary, Sebulek.
    Niestety, kiedy jedne problemy się kończą, inne już czekają za progiem. Okazuje się, że FD Sportivo ma bardzo złą prasę (pewnie za sprawą Aleksa). Marka bardzo to niepokoi, ale widząc, jak tym przejmuje się Ula, stara się ją uspokoić, wytłumaczyć, że takie rzeczy w biznesie, niestety się zdarzają. Dla Cieplakówny, nadal. jest to niezrozumiały i zakłamany świat. No, bo jak to jest, że nikomu już nie można ufać, Marek? Ten , przez chwilę przygląda się jej i z całym przekonaniem mówi :”Można. Weźmy ciebie i mnie. Możemy ufać sobie w każdej sytuacji. Prawda?” Ulę, niewątpliwie cieszą te słowa, ale i Marek zdaje się być o ich prawdziwości przekonany. No bo czy tak nie jest? Ula, za jego przyzwoleniem, coraz bardziej uczestniczy w jego życiu – tak naprawdę przecież tylko z nią rozmawia niemal o wszystkim, nie wyłączając spraw osobistych. Seba jest powierzchowny, Marek bardziej kojarzy mu się ze sprawami damsko-męskimi, niż problemami, wynikającymi z jego prezesury, ojciec, na którego opinii i akceptacji bardzo mu zależy, niejednokrotnie daje mu do zrozumienia, że nie spełnia nadziei, jakie w nim pokładał, A Paulina jest niemal wyłącznie zajęta , jak nie przygotowaniami do zaręczyn, to do zbliżającego się ślubu oraz nieustanie starająca się pomóc swojemu bratu.. A Ula jest zawsze, kiedy trzeba , pomoże, kiedy trzeba, pocieszy, kiedy indziej, postawi do pionu. Zaczynają bezbłędnie wyczuwać swoje nastroje, kiedy któreś z nich ma jakiś problem.
    Marek znalazł sposób, żeby poprawić wizerunek firmy i nowej kolekcji – potrzebna jest dobra promocja, a tę może załatwić im dawna dziewczyna, koleżanka ze studiów, Julia Sławińska, która właśnie przybywa do FD. Początek znajomości obu pań nie jest najszczęśliwszy i jeszcze jakiś czas Ula będzie podejrzewała, że Marek i Julia są nie tylko dobrymi znajomymi.
    Tu, na chwilę, odejdę od relacji Ula -Marek, ale zatrzymam się nad tym, że w Marku zachodzą jakieś zmiany, które są zauważalne dla otoczenia. Zarówno Seba, jak i Paula zarzucają mu , że nazbyt gorliwie, zawsze i wszędzie broni Uli, liczy się za bardzo z jej zdaniem, foruje, gdzie tylko może. Pewnie nie byłoby to takie dziwne, gdyby Ula, wyglądem przypominała którąś z modelek, ale ponieważ tak nie jest, to o co chodzi? I jeszcze zdanie, które każe się zastanowić nad tym, co tak naprawdę łączy Marka z Paulą – Julia, w restauracji mówi do niego “Myślałam, że ją (czytaj: Paulinę) rozpieszczasz. Mnie rozpieszczałeś”. No właśnie – czy nie dlatego tak było, że ją naprawdę kochał, a Paulinę….
    Marek umawia się z Ulą na obiad, żeby omówić kilka firmowych spraw oraz pogadać o działalności “Prosiaczka”, wtedy jednak pojawia się Julia z jakąś niecierpiącą zwłoki sprawą.. Ula jest przekonana, że ich spotkanie nie dojdzie do skutku, bo Marek na pewno wybierze Julię. Jakież jest jej zdziwienie, kiedy okazuje się, że dla niego jednak ona okazała się ważniejsza. Myślę, że w tym momencie istotnie tak jest, bo przecież Marek mógłby użyć jakiegokolwiek pretekstu, żeby spotkanie z Ulą przełożyć, jeśli chodziłoby tylko o relacje szef- asystentka..
    Do gabinetu Marka, niespodziewanie wpada Klaudia i zachowuje się w stosunku do niego raczej prowokacyjnie, robi mu wymówki z powodu Julii. Marek jednak nie daje się sprowokować i dość ostentacyjnie odrzuca jej zaloty. Przecież jeszcze nie tak dawno, nie odpuściłby sobie takiej okazji, bez względu na wszystkie jej grzeszki . Chodzi tylko o to, że stał się nagle statecznym narzeczonym? Jakoś mi się nie wydaje.
    Ula wie, że Klaudia, to pokusa, więc niezbyt długo wytrzymuje pod drzwiami i wchodzi. Zadowolona, że nie zobaczyła tego, czego się obawiała, mówi do Marka, że ma wolną linię na telekonferencję. Konsternacja, ale już po chwili Marek wie, o co chodzi i Klaudia, chcąc nie chcąc, musi opuścić gabinet. Do oczekującej w sekretariacie Klaudii dołącza Domi i dochodzi do kłótni między nimi. Ula nie jest w stanie zapanować nad nimi, więc idzie do Marka z pytaniem :”No to co robimy?” W odpowiedzi słyszy: ”Dziękuję ci Ula za to MY, bo to jest mój problem”. No właśnie, coraz częściej pojawiają się sytuacje, kiedy nie ma Marka i Uli, tylko są oni. Że Uli to nie przeszkadza, to zrozumiałe, ale Markowi najwyraźniej też nie.. I wcale nie kryje się za tym jakaś nieszczerość, czy inne kombinacje.
    Po całej akcji z kłócącymi się modelkami, którą Uli udało się sprytnie rozwiązać, zasiadają na słynnej kanapie w markowym gabinecie, żeby pogadać, bo Marek ma już tego wszystkiego dość.
    U: To może czas coś z tym zrobić?
    M: Tylko to nie jest takie łatwe, zapomnieć o starych grzechach. Założę się, że ty nie masz żadnych słabości.
    U: Jedną mam. ( Ula przestraszyła się, że Marek domyślił się , że chodzi o niego, ale kiedy okazało się, że miał na myśli krówki, odetchnęła z ulgą) Tylko, że jak już zostało powiedziane, Marek zna Ulę coraz lepiej i zorientował się w mig, że jest jeszcze jedna słabość.
    M: Czekaj, czekaj, jest jeszcze jedna i ja nic nie wiem o tym?
    U: Nie, nie. Może rzeczywiście masz rację. Może to nie jest takie łatwe zerwać z czymś, do czego ma się słabość?
    M: Wiesz, gonisz króliczka i nie możesz przestać
    U: Jeśli się czegoś bardzo chce…
    Zdanie dokańcza Marek – to kolejny dowód na doskonałe porozumienie między nimi. Zaprasza Ulę na obiad. “Zjemy, porozmawiamy o firmie, a potem opowiesz mi o swoich słabościach. W końcu przyjaciele nie powinni mieć przed sobą tajemnic. Ja ci o swoich opowiedziałem. Czuję, że to będzie obiad zwierzeń”
    I ciekawe, czym by się to skończyło, gdyby nie pojawił się Maciek, który także postanowił uczestniczyć w rozmowie o “Prosiaczku”. Zarówno Marek, jak i Ula, nie są z tego zadowoleni.
    Sebastianowi coraz bardziej nie podoba się uzależnianie się Marka od Uli i Maćka, przez zaciągnięty dla niego kredyt., przedstawia wizje, jak to Ula będzie go miała w garści i jak może to wykorzystać. Złości go pewność Marka, że “Każdy tylko nie Ula”. Marek postanawia jednak przepytać Maćka na okoliczność jego znajomości z Ula, posiadanych kwalifikacji. Daje mu też do zrozumienia, że wie o historii z Violą i o tym, w jaki sposób się z nią rozstał i nie chciałby, żeby Uli coś podobnego się przytrafiło. Tym najbardziej ujmuje Maćka. “on się naprawdę tobą przejmuje, on cię ceni i ma do ciebie mega zaufanie”.
    Seba, jakby głuchy na wcześniejsze słowa Marka jątrzy dalej – namawia go, żeby wykorzystał niechęć Pshemko do sprzedaży swoich kreacji przez Internet i wyfiksował się z układu z Ulą i Maćkiem, ale Marek ponownie się nie zgadza.
    Wieczorem Julia i Marek, w gabinecie wspominają dawne czasy, swoją znajomość. W pewnym momencie Julia chce pocałować Marka., ale ten błyskawicznie odwraca głowę. Robi tak z myślą o Pauli, czy może z innego powodu?
    W tym czasie, w bufecie dziewczyny urządzają sobie Andrzejki, wróżą z wosku i Ula boi się, że wyjdzie na jaw jej uczucie do Marka. Ustawiają buty i wychodzi na to, że Ula pierwsza znajdzie ukochanego i będzie to ten, którego pierwszego zobaczy. Wchodzi Marek. Przyszedł po szampana. Dziewczyny wygadują się , że Ula będzie musiała go poślubić, bo tak wyszło z wróżby. Marek zaskoczony, Ula wściekła.. Marek mówi, że nie dziwią go protesty Uli, bo powinna znaleźć sobie kogoś lepszego. Ula wypala bez zastanowienia :”Ale ja nie chcę”. Marek zamiera, ale ona szybko ratuje sytuację, dodając, że nie chce, bo nie wierzy we wróżby. Na co Marek, nadal. zmieszany szepce do niej, że on też nie.
    Następnego dnia Ula przeprasza Marka za te żarty z wróżbami.
    M: Ula, ja wątpię, żeby ktokolwiek posądził nas o romans. Ty jesteś przecież taka porządna, a ja… mam narzeczoną – dodaje zmieszany..
    “Ja- kamień z serca, on – serce z kamienia”.
    Marek, w bufecie słyszy, jak dziewczyny mówią o Uli i Maćku. Jest zdziwiony, że Ula rzekomo kocha się w nim skrycie.. Tylko zdziwiony, czy może też trochę zaniepokojony? A jeśli zaniepokojony, to dlatego, że Seba może mieć rację, że Maciek będzie nią manipulować, czy może z innego powodu?. To jeszcze nie koniec niespodzianek tego dnia. Do Uli przychodzi Adam, zagaduje, przepytuje o samopoczucie. Ula nie wie, o co chodzi, ale rozmowę podsłuchuje Marek. Kiedy się ujawnia, Adam znika, a Marek, jakoś dziwnie przygląda się Uli.
    Jakby cały męski ród sprzysiągł się tego dnia przeciwko Cieplakównie, a może Markowi? Następny w kolejce, z bukietem kwiatów pojawia się Rafał. Rozmawiający na korytarzu z Sebastianem, Marek widzi to i jakoś nie jest mu wesoło. Zwraca to nawet uwagę kumpla :”A ty co, zazdrosny jesteś?” Marek podenerwowany odpowiada “ Nie zazdrosny, ale ty wiesz, ilu facetów się tu dziś przewinęło? (nawet przypomniał sobie, skąd zna Rafała). To nie jest dziewczyna, którą pierwszy lepszy facet może zmanipulować”. Jasne, tu ma rację, bo bardzo dobrze już Ulę poznał, ale dotąd też nikt się przy niej nie kręcił i on miał ją “na wyłączność”, choć pewnie wcale nie zdawał sobie z tego sprawy. A teraz co? Nagle coś ukłuło? Nie daje mu to spokoju. Musi się dowiedzieć, o co chodzi? Dość kiepsko mu to idzie, ale wypytuje o Rafała – nie, to chłopak Eli , o Adama – ten, to pewnie znowu coś kręci. No i dalej nic nie wie. Drąży nadal. :”Myślałem, że któryś z nich, to ta twoja tajemnicza miłość. Mówiłaś mi, pamiętasz, że się zakochałaś, jak głupia.” Uważnie się jej przygląda, ale Ula nie może spojrzeć mu w oczy.
    U: to żaden z nich.
    M: To jest ktoś inny? – Marek nie daje za wygraną.
    U: No tak, to jest zupełnie ktoś inny.
    Patrzą na siebie z uwagą przez dłuższą chwilę. Nie wiem, czy udało mu się coś wyczytać ze spojrzenia Uli, ale sam na pewno okazał jakieś zaniepokojenie sytuacją, a może i własną dociekliwością.. Kiedy Marek w końcu znika za drzwiami gabinetu, Ula myśli “A ten co, zazdrosny? Bez sensu. O samego siebie?”.
    Premierowy pokaz kolekcji FD Sportivo tuż tuż. Markowi przychodzi stoczyć prawdziwą wojnę z Pauliną i nakręconą przez nią Julią o obecność Uli na pokazie. “Nie może na premierze zabraknąć MOJEJ asystentki. Ula musi tam być. Koniec i kropka.” Paulina walczy i Marek też. Próbuje o tym z Ulą porozmawiać, ale widzi jej zaangażowanie i nie wie, jak to zrobić. Wreszcie Ula kończy za niego zdanie “Mam nie przychodzić na pokaz, tak?”
    M: Co? Nie, no absolutnie musisz tam być, tylko poczekaj, bo ja się nie wysłowię…
    Wyjmuje z szafy pudełko. – To prezent dla ciebie. (Sprawia mu to ogromną radość)
    U: dla mnie?
    M: Otwórz. – cały czas ją uważnie obserwuje
    Ula wyjmuje piękną wieczorową sukienkę. Jest zaskoczona i wzruszona.
    M: Zależy mi, żebyś wyglądała wyjątkowo w naszym wielkim dniu.
    Ten prezent, to wielkie przeżycie dla Uli, ale chyba wcale nie mniejsze dla Marka.. Chciał jej zrobić przyjemność, ale także chciał, żeby wyglądała wyjątkowo, żeby wszyscy mogli podziwiać tę jego asystentkę. To nie był jakiś tani gest, bo on dopytuje się, czy rzeczywiście się jej podoba, jest ciekaw, jak będzie pasowała. Przed samym pokazem jeszcze dzwoni do Uli, z zapytaniem, czy wszystko dobrze z przygotowaniami, nie zwracając uwagi, że rozmowę słyszy Paula, nie ukrywa radości z pokazu, ale i z tego, że zobaczy ją w nowej sukience. No tak nie rozmawia prezes z asystentką, a nawet przyjaciółką.. On nie potrafi ukryć emocji, choć nadal. nie wie, czemu tak się dzieje. W dodatku, przygotował dla niej jeszcze jedną niespodziankę – ma z nim wyjść na scenę przywitać gości.
    Niestety, Viola zadbała o to, żeby wszystko popsuć i pocięła sukienkę o czym Ula przekonała się zbyt późno . Marek woła ją na scenę, a ona nie ma pojęcia, co zrobić. W końcu, zdesperowana zakład szlafrok z logo FD , bokserskie rękawice i wychodzi na scenę.. Na sali madame Ingrid Kruger, od której zależy być albo nie być kolekcji, a tu taka wpadka. Na szczęście całą sprawę ratuje sama Ula następnego dnia, będąc tłumaczem Ingrid, podczas jej wizyty w firmie. Przy okazji wychodzi na to, że Ingrid podobał się pokaz i pomysł na ubiór Uli również.
    Tymczasem Marka dopadają grzechy przeszłości – Julia mówi mu, że Aleks wie o ich romansie z przed lat. Romansie, przez który rozpadł się ich związek z Aleksem. W dodatku, Viola po awanturze z Sebastianem gdzieś zniknęła i nie daje znaku życia. Ula chce, żeby Marek pomógł jej ją znaleźć. On nie chce, ale kiedy ona nadal. prosi, ulega. To nie pierwszy raz, kiedy nie potrafi jej odmówić czegoś. Przy okazji, zauważa jeszcze jedną rzecz, Ze Ula, której Viola sprawiła tyle przykrości tak bardzo się o nią martwi, gdy tymczasem jej przyjaciółki Pauliny nic jej los nie obchodzi.. Ula pokazuje Markowi w komputerze, jaki list napisała do Violi, ten pochyla się nad nią, ich spojrzenia się spotykają i Marek odsuwa się zaniepokojony. Coś poczuł i się zląkł?. Marek postanawia sam napisać list, ale kiedy Ula siedzi obok niego, wyraźnie nie może się skupić i prosi ją, żeby zostawia go samego. Mareczku, co się z tobą dzieje?
    Marek jedzie z Ulą na spotkanie z Violettą.. Jest zamyślony, myśli o obiedzie u rodziców, na którym, jak podejrzewa, . Aleks powie wszystkim o jego romansie z Julią. Ula, mając na myśli Violę, mówi mu, że jest dobry w przekonywaniu kobiet.
    M: Bo kłamię, jak świnia, co? […} jestem świnią. Co, nie wiedziałaś o tym?
    U: Nie jesteś. Gdybyś był, to nie zajmowałbyś się sprawą jakiejś tam Violetty, z którą nie masz nic wspólnego.
    M: No to akurat ty nie do tego namówiłaś.
    U: no, świni bym nie namówiła.
    Marek opowiada jej historię swojej znajomości z Julią oraz młodzieńczego, nieprzemyślanego romansu wtedy, gdy ona był a już z Aleksem. Na końcu pyta :”Czyli kto jest świnią” Ula stwierdza tylko, że cała trójka, to świnie.
    U: Podobno to, co dajemy innym, kiedyś do nas wraca.. To akurat Marka nie pociesza. Jest trochę speszona tym, że opowiada jej o tak osobistych sprawach, ale on ją uspokaja “Sam ci to opowiadam, w końcu jesteśmy przyjaciółmi”. Ula radzi, żeby porozmawiał z Aleksem, lecz nie po to , żeby go przekonać, żeby nikomu nie mówił, ale żeby to wyjaśnić, to może wszystko jakoś się ułoży. Marek patrzy na nią bardzo poważnie i uważnie.
    M: Ty jesteś aniołem, wiesz? Szkoda, że ciebie wcześniej nie spotkałem. Żaden przyjaciel nie powiedział mi, że jestem świnią. No, może po prostu, sam o tym nie wiedziałem..
    Ula po tej rozmowie “Marek, to jest bardzo dobry materiał na bardzo dobrego człowieka, elitarna tkanina. Tylko trochę się zagubił”.
    Marek, za radą Uli, decyduje się porozmawiać z Aleksem, ale ten nie chce z nim rozmawiać. Za to podczas obiadu u Dobrzańskich, trzyma wszystkich w niepewności. Okazuje się jednak, że strach i napięcie widziane w oczach Julii i Marka, przynajmniej chwilowo mu wystarczyły. .Obojgu spada ciężar z serca.
    Jednak Ula, kiedy słyszy, od Marka, że mu się upiekło, nie może zrozumieć jego zadowolenia. A prawda? “Ula, prawda nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem”. Ona jednak ma wątpliwości, czy nie Zasze dobrym, czy raczej, nie zawsze wygodnym.. Niestety, jeszcze trochę i sama się przekona, że jednak Marek miał trochę racji.
    Kiedy Adam przynosi faktury za jakiś tajemniczy “kociołek uniesień”, “Westchnień czar”, “kolację dla dwojga”, Ula jest przekonana, że to Marek z Julią świętowali swój mały sukces.. Marek wszystkiemu zaprzecza, o niczym nie wie. Kiedy docierają do niej kolejne faktury, tym razem za masaż dla dwojga, a w dodatku widzi Marka rozmawiającego z Julią, jest po prostu wściekła.. Kiedy Marek pojawia się u niej, traktuje go, służbowo.. Ale on natychmiast dostrzega, że coś jest nie tak. Ona go zbywa, on się nie poddaje.. “Ustaliliśmy, że nie ściemniamy. Zdecydowanie wolę gorszą prawdę, niż lepsze ściemnianie? Ula nadal. nie reaguje.. No tego już za wiele, Marek wyraźnie się zdenerwował :”Powiesz mi, czy nie”, a kiedy Ula mówi, że nie potrafi, prosi, żeby napisała, ponieważ nie chce, żeby między nimi były jakieś ukryte pretensje.
    Marek idzie do Aleksa wszystko szczerze wyjaśnić i dopiero wtedy dociera do niego, jak bardzo kiedyś go skrzywdził.
    Ula, napisany list wkłada do kalendarza Marka. Nie było to łatwe, ale przecież prawda oczyszcza i jeśliby mu tego nie napisała, nie umiałaby mu wybaczyć. Kiedy okazuje się, że to Viola podszyła się pod Julię i to jej dotyczą te nieszczęsne rachunki, Ula chce zabrać list, ale okazuje się za późno, ponieważ kalendarz Marka, wraz z listem zabrała Paulina..
    Tymczasem Marek opowiada Uli o przebiegu rozmowy z Aleksem i jest załamany tym, co usłyszał, zobaczył i co sobie uświadomił. Takich rzeczy się nie wybacza..
    Ula stara się go uspokoić : WSZYSTKO MOŻNA WYBACZYĆ, TYLKO TRZEBA CZASU..
    Przypomnienie sobie tych ważnych słów, przydałoby się aktualnie obojgu, bo teraz dla nich są nadzieją.
    Kończę na 103 odcinku. Ciąg dalszy nastąpi. Mam nadzieję, że uda mi się trochę szybciej, niż z tą częścią.

43. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:22

    

    Tristesse – mamy nadzieję

    To 47 omnibusów, robi wrażenie! Ciekawe ile odcinków dałoby radę na raz obejrzeć, bez pauzy? Może zrobimy kiedyś zawody

44. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:24

    

    doliczając: 10 min co 3 godziny na sikundę,
    5 godzin na lekki sen (bez przepychu, średnio “wystarczający”)
    krótkie pogaduchy
    wychodzi:
    4,5 dnia w zaokrągleniu -
    jednym słowem tydzień urlopu tylko z Brzydulą

    kasik – sen niekontrolowany – to już siła wyższa
    obyśmy przez to zmorzenie w narkolepsję jeszcze nie wpadły!

    Tristesse witaj

45. Monia :)
    16 lis 2009 o godz. 02:25

    

    “Albo zorganizujmy zlot-maraton, dużo popcornu, szarlotki i rogali Maryśkowych i BrzydUla ”

    Kasik ja jestem jak najbardziej za Ale dopiero koniec grudnia.. To by było ciekawe..

    Gdzie Lucynka?
    Gdzie ŻAK?
    Przecież to już dawno ich pora..
    ŻAK to pewnie sobie smacznie z dziećmi śpi.. (choć nie chce mi się po telefon ruszyć żeby się upewnić)
    A Lucynka czyżby znów problemy z netem bądź kompem?

46. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:25

    

    lawal: Witaj:)

47. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:27

    

    ŻAK – pod poprzednim newsem się przywitała i uprzedziła, że idzie na tvn film oglądać – miał się skończyć coś koło 2 …

48. nexus
    16 lis 2009 o godz. 02:28

    

    Tristesse, bry :*

    A jeśliby liczyć:
    1 odcinek 22 min
    = 5170min
    ~ 86h
    ~ 3,5 doby
    — długi weekend? o.O
    a gdzie czas na: 6.media.tumblr.com/AZN7wsuV4p14lanzWU2uY1dWo1_500.gif

49. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:32

    

    Koleżanka Maryśka mnie emilkowo nawiedziła, odpisałam od razu, żeby potem nie być posądzona o jakieś zdrady stanu

50. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:33

    

    lawal:
    Gdy rozpoczelam ogladanie Brzyduli to mialam dzienny po 10 odcinkow na poczatku (po pracy do pozna w nocy). A mialam do obejrzenia 158 odcinkow. Pozniej juz ilosc ogladanych odcinkow dziennie spadla. Na dluzsza mete tak nie mozna. Piosenka z czolowki choc fajnie sie slucha przy jednym odcinku to przy 10 dostawalam szalu, nie moglam juz jej sluchac:(:(
    To takie spojrzenie na realia maratonu Brzyduli przez prawie 5 dni:):):)

51. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:37

    

    nexus czy to juz my? czy jeszcze nam trochę zostało?

    Monia koniec grudnia oczywiście ze tak, ale ja znowu z doskoku tylko, nie zapominajcie że szkoła już za mną i wolnego nie mam

    Tydzień wolnego, gdyby nie to że domek bedzie do urzadzania i ew. L4 na malowanie lub inne prace wnetrzarskie zużyte będzie, to byłby maraton jak nic

52. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:37

    

    nexus, Monia : Witajcie

53. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 02:38

    

    nexus hehe

    lawal… kasik coś ostatnio o czerwonych latarniach majaczy

    kasik… jeść można w międzyczasie… tylko co z pluciem na ekran lub współoglądaczki? ja poproszę jeszcze o „przerwę na papierosa”…chyba, że z kicania zrezygnuje

    jaki film???

    Tristesse :*

54. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:39

    

    Tristesse, piosenki – odliczyłam (odc = 20 min)
    wiem o czym mówisz,
    w wakacje, gdy lurpak zasponsorował wejścia do archiwum plejady, też sobie taki maraton urządziłam,
    ale u mnie było na odwrót – najpierw 2-3 odcinki,
    a potem …. poleciało
    bywały noce, że nie spałam,
    nerwowo w domu wtedy było
    bo rechotałam na full decybeli bez względu na porę…

55. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:39

    

    Piosenkę omijać można, co zresztą zazwyczaj czynię. Omnibusy fajne są, bo tylko raz się pojawia. Niestety na DVD już tak nie jest. A szkoda..

    Film co go żona oglądać miała już się skończył, więc o ile ksera nie walnęła, można jej sie niedługo spodziewać.

56. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:39

    

    Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie…)
    Witaj:)

57. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:44

    

    Lesna Tobie czerwona już nie grozi, mi za to po nocach śnić się niedługo będzie
    Pewnie, że jeść można w trakcie, ale ktoś donosić musi. Jakiegoś odpornego na działanie Brzyduli znajdziemy czy żarcie na telefon z dostawą do kanapy?
    Z pluciem czy krztuszeniem się mógłby być problem. Więc chyba jednak krótkie przerwy na posiłki. I kawę

    Ja jak pierwsze odcinki narabiałam, chyba ok 50, to zaczynałam od jednego-dwóch, a potem to i na pięciu nie mogłam skończyć. A potem znalazłam bloga…

58. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:45

    

    Probowalam ominac piosenke ale tak wcalosci sie jednak nie dalo. Czasami akcja odcinka rozpoczyna sie juz od pierwszej sekundy wiec zawsze koncowka piosenki byla i choc to nie wiele ale juz zgrzytala w uszach(nawet te ostatnie sekundy) slyszac ja po raz n-ty

59. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:46

    

    Lesna
    o przerwie na papierosa też myślałam, w kategorii “krótkie pogaduchy” doliczyłam
    ta dyskryminacja mnie wkurza -
    10 minut przerwy –
    fajka 1., a gdzie sikunda??

    wychylać się w miejscu publicznym, jak wczoraj anonim zauważył , nie chciałam z czymś tak niepoprawnym…

60. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:47

    

    Kasik:
    A co jak przyjdzie pojsc tam gdzie krol piechota chodzi? W kazdym krzeselu otwor aby nie robic niepotrzebnych przerw?
    hi hi hi

61. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:48

    

    To teraz tylko pozostaje ustalić czas i miejsce

62. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 02:49

    

    no jeszcze tylko jeden tysiącpostowy niusik mi został może przyspieszę na fali optymizmu

    Donka19882 14 lis 2009 o godz. 00:22 u nas w Krakowie to wszystko mamy pięknie oznakowane , wchodzisz do tramwaju , i Grzesiu Turnau , albo Dymna mówią Ci na którym przystanku jesteś

    mnie się podobał ten głos z warszawskiego metra… jak jechałam do szkoły… zawsze przysypiałam, a on tak mi mruczał do uszka… choć wolałabym do łóżka… spać nie pan

    jukaka 14 lis 2009 o godz. 00:28 … o Maćku… ja to widzę bardziej jednak jak pod wiatr … nie róbmy z Maćka kolejnego manipulatora… po prostu chce dla niej jak najlepiej… ale Ci co chcą dla nas jak najlepiej odwołują się do swoich doświadczeń i do swoich uczuć… tak jak i my gdy chcemy dla kogoś „jak najlepiej”… rezygnacja z tego jest wielka sztuką… nawet nie wiedziałam jak wielką … mój syn coraz starszy, a mi coraz z tym trudniej…

    Lucyna 14 lis 2009 o godz. 00:31 jol lisy bardzo prosto. Świecisz latarką i liczysz pary oczu.

    

    rozmowy o miejscach… być i mieszkać..
    betusia… ja kiedyś byłam u koleżanki w okolicach Białołęki… droga się skończyła, a dalej był las… może nie będzie tak źle
    aYaTH… ja w Poznaniu nigdy nie byłam… czyli tylko za Grabaża

    nexus 14 lis 2009 o godz. 01:58 zomix rulez ja zawsze byłam wielbicielka kota i ptaka i Polski krasnoludkowej

    Żona Adama Kapcia,czyli ŻAKlina z małym HAIKU…..ale…Co Żona Dasia w domu nauczy…..to i w pracy będzie umiał 14 lis 2009 o godz. 02:01
    Żono… każdemu według… widzimisię

    Lucyna 14 lis 2009 o godz. 03:50
    Gdyby ktoś coś ode mnie chciał to czekać proszę, bo w tle jestem.
    Grzebię w necie (prawie jak kura).
    Wizualizowałam sobie Jodłowską jako kurę… i Sienkiewicz… „i ten pies tak na nią skoczył”

    mistmist (w każdej bajce jest jakiś Marek) 14 lis 2009 o godz. 09:44
    Uline oczy wpatrzone w Marka i jej “mógłbyś?”
    taaa, a potem cwaniakowanie do Violi… jaka to ja twarda kobieta sukcesu jestem… na okres próbny… hehe

    Lucyna 14 lis 2009 o godz. 15:08
    sandrax jak to nic nie jadłaś. A literki?
    - “niec nie jdałam” – no boskie.
    Lesna to a niech tam mnie rozwaliło. I jak było?
    prostuję… Sandra nie jadła… trochę tylko pogrzebała jak kura a było jak zawsze… poszedł i nie wrócił łudzę się że to nie przeze mnie

63. Monia :)
    16 lis 2009 o godz. 02:50

    

    kasik ja o Tobie pamiętam.. i wiem, że u Ciebie z wolnym inaczej niż u mnie.. ale Ty zdolna dziewczynka więc zawsze coś wykombinujesz

64. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:51

    

    lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:46
    a gdzie sikunda??

    Fajne :):)

65. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:51

    

    I wszyscy w tym samym czasie to by było ciekawe szczególnie przy dużej ilości kawy do dopracowania

66. Żona Adama Kapcia,czyli ŻAKlina z małym HAIKU.....ale...Co Żona Dasia w domu nauczy.....to i w pracy będzie umiał ;)
    16 lis 2009 o godz. 02:53

    

    no jestem………
    takie opóźnienie małe………

    przeczytałam trochę coście na wypisywały………
    się zaraz wypowiem
    hehehe

67. Lesna (bogowie czemu wy nie grzmicie...)
    16 lis 2009 o godz. 02:54

    

    jeszcze nie do końca opanowałam te zgrubianie i pochylanie…

68. lawal
    16 lis 2009 o godz. 02:55

    

    kasik, masz rację o tym nie pomyślałam,
    jak wszystkie razem – to myślę, że chyba najłatwiej byłoby na tzw. łonie natury … panie na prawo, panowie (jeśli będą, może ci żarcie donoszący?) na lewo…

69. kasik
    16 lis 2009 o godz. 02:57

    

    wiadomo, że zdolna to że pracująca nie znaczy że uwiązna coś się wykombinuje, wiadoma sprawa
    ale jak pomyślę o tym wolnym, co człek kiedyś miał…

70. Tristesse
    16 lis 2009 o godz. 02:57

    

    Dziewczyny. Oj nie moge trzymam sie za brzuch ze smiechu:):):)